Zweetvoeten

Waar het vandaan komt

In je voetzolen zitten meer zweetklieren per vierkante centimeter dan waar ook op je lichaam. Bij sommige mensen staan die gewoon harder aan — dat heet hyperhidrose en het is aanleg, geen nalatigheid.

Zweet zelf ruikt niet. De geur ontstaat pas als bacteriën op je huid dat zweet afbreken, en die bacteriën hebben het naar hun zin in een warme, vochtige schoen. Daarom helpt vaker wassen zo weinig: je pakt het zweet aan en niet het milieu waarin het blijft staan.

Blijvend vochtige huid tussen de tenen is bovendien de ideale voedingsbodem voor voetschimmel. De twee komen heel vaak samen, en dan is het zinvol om ze samen te behandelen.

Zo pak ik het aan

Eerst kijk ik naar de huid: zit er al schimmel tussen de tenen, is de huid week of juist verhoornd, zijn er kloofjes. Verweekte huid haal ik weg en schimmel behandelen we — dat alleen al scheelt vaak veel van de geur.

Daarna krijg je een aanpak mee voor thuis: een antitranspirant die voor voeten gemaakt is (met aluminiumzout, 's avonds op een droge voet), voetbaden waar dat zinvol is, en advies over kousen en schoenen dat verder gaat dan “draag katoen”. Twee paar schoenen afwisselen zodat elk paar een dag kan drogen doet meer dan de meeste middelen.

Verandert er na een paar maanden echt niets, dan bestaan er medische behandelingen via de huisarts of dermatoloog. Dan zeg ik dat, in plaats van je nog een potje te verkopen.

Je hoeft je niet te verontschuldigen

Bijna iedereen die hiervoor komt begint met sorry. Dat hoeft echt niet. Ik heb in al die jaren alles al gezien en geroken, en ik vind het vooral jammer dat mensen hier jaren mee rondlopen omdat ze zich schamen om ernaar te vragen.